به گزارش روابط عمومی پژوهشکده تبلیغ و مطالعات اسلامی باقرالعلوم (ع)، استاد شاهمنصوری در ابتدای سخنان خود با اشاره به کمرنگ شدن نقش تربیتی پدر در برخی خانوادههای امروز اظهار داشت: یکی از خطاهای رایج، محدود کردن نقش پدر به تأمین اقتصادی خانواده است؛ در حالی که تربیت فرزند مسئولیتی مشترک میان پدر و مادر است و هیچکدام جایگزین دیگری نمیشوند.
وی با تأکید بر اینکه نگاه «پدر فقط نانآور» نگاهی ناقص و آسیبزا است، افزود: در فرهنگ دینی، پدر مسئول تربیت فرزند نیز هست و در منابع اسلامی نیز بر این نقش تصریح شده است. حذف یا تضعیف نقش تربیتی پدر میتواند خلأهای شخصیتی و هویتی در فرزندان ایجاد کند.
این پژوهشگر حوزه تربیت با طرح مسئله «هویت مردانه» بهعنوان یکی از چالشهای مهم تربیتی امروز گفت: تربیت پسران باید متناسب با نیازهای آینده آنان صورت گیرد و شکلگیری هویت مردانه از کودکی آغاز میشود، نه در بزرگسالی. تربیت فرآیندی تدریجی است و غفلت از آن در سالهای اولیه زندگی، جبرانپذیری محدودی دارد.
وی با استناد به آموزههای دینی و تربیتی، قلب نوجوان را همانند زمین آمادهای دانست که هرچه در آن کاشته شود رشد میکند و تصریح کرد: آغاز تربیت از کودکی، زمینهساز شکلگیری شخصیت متعادل و توانمند در بزرگسالی است.
استاد شاهمنصوری مؤلفههای مهم هویت مردانه را شامل تابآوری، مسئولیتپذیری، استقلال، اقتدار و غیرت دانست و تأکید کرد تابآوری یکی از پایههای اصلی شخصیت پسران است. به گفته وی، تجربه سختیهای کنترلشده، صبر، تلاش برای دستیابی به خواستهها و مواجهه با ناکامیها از عوامل تقویت تابآوری محسوب میشود.
وی افزود: برآورده کردن همه خواستههای فرزند یا ایجاد تصور کمال مطلق از او، در آینده موجب کاهش تحمل شکست و آسیبهای شخصیتی میشود. در مقابل، آموزش صبر، تلاش و پذیرش واقعیتهای زندگی میتواند شخصیت متعادلتری شکل دهد.
این استاد حوزه تربیت همچنین بر ضرورت ارتباط عاطفی قوی میان پدر و پسر تأکید کرد و گفت: پدر باید نقطه امن فرزند باشد؛ اقتدار پدرانه با استبداد متفاوت است و پذیرش نامشروط فرزند، حتی در صورت خطا، زمینه اصلاح و رشد او را فراهم میکند.
وی در بخش دیگری از سخنان خود به اهمیت شناخت دنیای نسل جدید توسط پدران اشاره کرد و افزود: آشنایی نسبی با فضای رسانهای، فناوری و دغدغههای نسل جوان، امکان همدلی بیشتر و نقشآفرینی مؤثرتر پدر در تربیت را فراهم میکند.
استاد شاهمنصوری در جمعبندی سخنان خود تأکید کرد: تقویت حضور عاطفی و تربیتی پدر، توجه به هویت مردانه پسران، آموزش تابآوری و ایجاد ارتباط مبتنی بر اعتماد، از مهمترین عوامل تربیت سالم نسل آینده به شمار میرود و میتواند نقش مهمی در استحکام خانواده و جامعه ایفا کند.